الذی احسن کل شئ خلق الانسان من طین:
هرچه را آفرید به نیکی افرید و آفرینش انسان را از خاک آغازید (آیه 7 سوره سجده)                                                                                                                                                           برانسان دورانی از یک زمانی طولانی گذشت، روزگاری که هیچ بود،خدا او را از خاک افرید،انگاه از نطفه علقه و علقه را گوشت پاره و بازان گوشت را استخوان و سپس بر استخوانها گوشت پوشاند و انگاه برجسم بی جان انسان از روح خود دمید  تا انسان شرافت یابد، انسانی که ابتدا بی نام ونشان بود و با روح خدا دارای نام و نشان شد. ماده ای بیجان و عاجز و نادان دارای جان و توان و دانا شده بود.خداوند همواره انسان را گرامی داشت و او را به بهترین شکل و صورت افرید و فرشتگان را امر به سجده بر انسان کرد واو را جانشین خود در زمین قرار داد و خدای متعال بخاطر افرینش انسان خود را احسن الخالقین نامید.  
انسان همواره باید خود را مدیون خدا بداند بخاطر نعماتی که به او داد چون انسان هرچه دارد ازخدا دارد. انسان بایدخود را بشناسد و به وظایفی که در برابرخود دارد عمل کند تا بتواند بهترخدا را بشناسد و بتواند در مسیر بندگی و کمال گام بردارد.امام صادق (ع) دراین باره می فرمایند:برترین واجب ترین فریضه ها برانسان معرفت پروردگار واقرار بندگی اوست.
ممکن است کسانی پیدا شوند که افرینش انسان را بیهوده و عبث بپندارند و بر این عقیده باشند که انسان چند صباحی در این دنیا زندگی می کند و بعد از مرگ نیست و نابود می شود. اینها خود را معتقد به وجود خدا میدانند و با این که جلوه خدا را درطبیعت می بینند ولی همچنان در غفلت به سر می برند.این افراد درخواب خرگوشی فرو رفته اند که چشم  و گوششان باز است ولی نه میبینند و نه می شنوند،آنها طالب دنیا شده و تنها یک روی سکه را می بینند.
همه انسانها طالب ارتباط با خدا هستند و میل به پرستش دارند و این در ذات و فطرت انسان نهاده شده.امام خمینی(ره)می فرمایند:چنگیز و هیتلر هم بدنبال خدا بودند.ولی انها راه را اشتباه رفتند.چون بشر از اصل خود دور افتاده و درجستجوی بازگشت به اصل خود است وچه بسا در این جستجو دچار اشتباه شدند.
برای اینکه انسان از مسیر حق منحرف نشود خداوند علاوه بر عقل رسولانی ازجنس خود بشر فرستاد تا انسان را به سر چشمه حقیقت هدایت کنند.
انسان به این دنیا امده تا توشه ای برگیرد و به جایگاه اصلی خود برگردد.البته انسان در امدن به دنیا ورفتن از ان از خود اختیاری ندارد و تابع فرامین خداوند است،ولی توشه گرفتن و تحصیل کمال کردن و راه حق را پیمودن بنا به اختیار خودش است.
در هر صورت خدا اگر می خواست می توانست انسان را طوری بیافریند که زیباییهایش عقلها را مبهوت کند،که اگر این  کار را می کرد ازمایش فرشتگان برای سجده برانسان اسان بود،اما خدا مخلوقاتش را با اموری ازمایش می کند که از ان اگاهی ندارند تا بد و خوب تشخیص داده شود.

پروردگارا"بر محمد و خاندانش درود بفرست،و ما را از انحراف در توحید و یگانگی خود،و کوتاهی در ستایشت، و شک و تردید در دینت،و نابینایی در راهت و غفلت و بی توجهی به حرمتت و فریب خوردن از دشمنت شیطان رانده شده دورفرما.
                                                                                                 (امین یارب العالمین)