إِنَّ الَّذِینَ آمَنُو وَ عَمِلُوا الصالِحاتِ سَیَجعُلُ لَهُمُ الرَّحمنُ وُدّاً
کسانیکه ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند خدای رحمان برای آنها محبّتی در دلها قرار می دهد .
نبی مکرّم اسلام(صلوات الله علیهم ): هر گاه خدای مهربان بنده ای از امت مرا دوست داشته باشد در دل اصفیا و روح فرشتگان و ساکنان عرشش محبّت و دوستی او را قرار می دهد تا او را دوست بدارند. پس این است دوستداری واقعی و حقیقی ، گوارایش بادا، باز هم گوارایش بادا و برای او نزد خدا در روز قیامت حقِ شفاعت است (بهار الانوار جلد 68 صفحه 38)
محبّت یک گوهر لاهوتی است که نمی توان آنرا با ملک و مکنت و عکس و تصویر به دست آورد.
ـ محبّت الهی فراگیر است و اختصاص به فرشتگان و برگزیدگان و مؤمنین ندارد، بلکه همه اشیاء مربوط به مؤمن و نزدیک به او ، وی را دوست میدارند و از دوری و فراق او غمگین و اندوهگین می گردند. امام موسی بن جعفر(علیه السلام) می فرمایند: وقتی که مؤمن فُوت کند ، فرشتگان و قطعه های زمینی که بر روی آنها عبادت می کرده است و درهای آسمان که کردار و کارهای نیک او از آنجا به بالا برده میشده است بر او گریه می کنند. (اصول کافی جلد 4 صفحه 147)
" اَلوَدُود " یکی از اسماء ِ حسنای خدای مهربان است که دارای سه معنا است :
1- « محبوب » یعنی بندگان او را دوست می دارند.
2- «مُحِبّ » یعنی او بندگان خود را دوست می دارد.
3- « یُحِبُّهُم و یُحِبُّونَهُ » بندگان مؤمن خود را محبوب خلق می کند.
ـ تمامی محبّتها پرتوی محبّت  خدای مهربان است ، خدای رحمان همان طور که رحمتی ویژه نسبت به بندگان مؤمن خود دارد ، محبّت ویژه ای نیز به آنها دارد . خدای مهربان نتنها خود به بندگان مؤمن و صالح خود عشق و علاقه دارد . بلکه محبّت مؤمن خود را در دل دیگران نیز قرار می دهد تا او را دوست بدارند. و این یک سنّت الهی است که بندگان مؤمن و صالح ، محبوب مردم می باشند.

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُو وَ عَمِلُوا الصالِحاتِ سَیَجعُلُ لَهُمُ الرَّحمنُ وُدّاً
کسانیکه ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند خدای رحمان برای آنها محبتی در دلها قرار می دهد .(آیه 96 سوره مبارکه مریم)
نبی مکرّم اسلام (صلوات الله علیهم ) فرموده اند : هرگاه خدا ، یکی از بندگانش را دوست بدارد ، به جبرئیل می گوید : من فلان کس را دوست دارم، تو نیز او را دوست بدار. جبرئیل هم او را دوست خواهد داشت. سپس جبرئیل در آسمانها ندا می دهد که: ای اهل آسمان خدا فلان کس را دوست می دارد ، شما نیز او را دوست بدارید ، پس همه اهل آسمان او را دوست خواهند داشت ، و این دوستی در زمین منعکس شده و اهل زمین نیز او را دوست خواهند داشت.(مجمع البیان جلد 6 صفحه 823)