از باغ می بَرنَد ، چراغانی ات کننـــــــــــــــــــد 
                     
                                  تا کاج جشنهای زمستانی ات کننـــــــــــــد

پوشانده اند صبحِ تو را ابرهای تــــــــــــــــار
                    
                                  تنها به این بهانه که بارانی ات کننــــــــــــد

یوسف! به این رها شدن از چاه دل مبنــــد
     
                                  این بار میبرند تا زندانیت کننـــــــــــــــــــــد

ای گل گمان مکن به شبِ جشن می روی

                                  شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کننـــــــد

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیســت
 
                                  از نقطه ای بترس که شیطانی ات کننـــــد

آب طلب نکرده همیشه مراد نیســــــــــت

                                  شاید بهانه ایست که قربانی ات کننــــــــد