هنر ارتباط

خدای حکیم در آیه 178سوره آل عمران می فرماید:
«وَ لا یَحسَبَنًّ الًّذِینَ کَفَرُوا أنًّما نُملِی لَهُم خَیرٌ لِأًنفُسِهِم إنًّما نُملِی لَهُم لِیَزدادُ وا إثماً».
کافران نپندارند، مهلتی که به آنها می دهیم برایشان بهتر است، بلکه له آنها فرصت می دهیم تا بر گناهانشان بیفزایند.
رسم و سنت خدای حکیم بر این قرار است، به افرادی که کفر و لجاجت و عنادشان به حد اشباع رسیده باشد و دیگر امیدی به بازگشتشان نباشد، به آنها رفاه و آسایش و شادی سرگرم کننده ای می دهد تا در کفر و گناه خود غرق شده و سراسر وجودشان را فراگیرد. تا بی خبر و به دور از انتظار و آمادگی و با چشم باز عقوبت و مرگ ناگهانی آنها در رسد. همانند کسی که در سرمای شدید زمستانی گرفتار شده باشد،در اوج سرمازدگی به ناگهان احساس گرما و راحتی به او دست می دهد، و همین احساس گرما و راحتی مرگ او را در پی دارد.
این یزید گوید، از امام صادق(علیه السلام) سوال کردم که: من از خدای عزوجل طلب مالی کردم و خدا آن را به من روزی کرد، و از خدا تقاضای فرزندی کردم، پس به من عطا فرمود، و از او خانه ای طلبیدم، پس حاجت مرا روا کرد، ترسیدم،مبادا که این نعمت های پشت سر هم، استدراج باشد. امام(علیه السلام) فرمود: ولی، به خدا سوگند، اگر با حمد و سپاسگزاری همراه باشد، استدراج نیست. (اصول کافی جلد ۲ صفحه ۹۷)